مانوس؛ جزیره ای که دیگر ناشناخته نیست/
مانوس؛ جزیره ای که دیگر ناشناخته نیست/

✍ “هیچ دوستی جز کوە ها” نوشتە بهروز بوچانی برندە ارزشمندترین جایزە ادبی استرالیاشد.  دیگر جزیره مانوس، ناشناخته برای مردم جهان و بخصوص کردها نیست. نشانی از کتاب “هیچ دوستی جز کوەها” نوشته بهروز بوچانی که در جزیره مانوس اسکان داده شده است، توانست برنده جایزه ملی بیوگرافی استرالیا شود، کە مبلغ این جایزە ۲۵هزار […]

✍ “هیچ دوستی جز کوە ها” نوشتە بهروز بوچانی برندە ارزشمندترین جایزە ادبی استرالیاشد.

 دیگر جزیره مانوس، ناشناخته برای مردم جهان و بخصوص کردها نیست. نشانی از کتاب “هیچ دوستی جز کوەها” نوشته بهروز بوچانی که در جزیره مانوس اسکان داده شده است، توانست برنده جایزه ملی بیوگرافی استرالیا شود، کە مبلغ این جایزە ۲۵هزار دلار است.

 بوچانی از عدالتی می گوید که نیست. وی از آزادی انسان هایی می گوید که در زیر چرخ‌های ملی‌گرایی به نیستی می گراید. بهروز بوچانی، زاده صلابت، زاده درد، زاده کوه، زاده آزادی و آزادگی انسانی در شهری دور افتاده در کردستان ایران است.  وی با به تصویر کشیدن درد انسان مهجور و اسیر در جزیره مانوس به تاریخ استرالیا و جهانیان فریاد آزادی درس می دهد. وی حتی نمی تواند جایزه اش را به دلیل محکومیت به اسارت در جزیره مانوس، تحویل بگیرد. بوچانی از عدالتی می گوید که در زیر چرخ های بزرگ ملی گرایی به فراموشی سپرده شده است، اما فریاد عدالت خواهی اش سکوت را شکسته و وی را تاریخ جاودان استرالیا می سازد.

بهروز بوچانی خبرنگار، فعال حقوق بشر، نویسندە و مستند ساز کـُرد ، زادە ایلام است. وی ۶ سال پیش از ایران خارج شد .

بوچانی بعد از خارج شدن از ایران دوبار سعی می کند کە از اندونزی بە استرالیا برود، بار اول قایق غرق می شود و توسط ماهیگیران اندونزی نجات پیدا می کند، اما بار دوم توسط نیروی دریایی استرالیا دستگیر می شود و در نهایت به جزیره مانوس برده شده و در همان جا اسکان داده می شود. جزیره مانوس متعلق به پاپوا گینه نو است که در اقیانوس آرام قرار دارد.

بوچانی در حال حاضر ۶ سال است که در   جزیره مانوس در اقیانوس آرام  اسکان داده شده است.

به گفته بوچانی در این جزیره همانند زندانیها و یا بدتر با آنها  رفتار می شود.

رمان هیچ رفیقی به جز کوهستان را بوچانی در زمان سکونتش در مانوس نوشته است ، رمانی غیر داستانی که برنده جایزه  ویکتوریا به ارزش ۲۵ هزار دلار و همچنین جایزه ادبی به ارزش ۱۰۰ هزار دلار در استرالیا شد.

بخشی از رمان بە خاطرات دوران کودکی وی اختصاص یافته، ازجنگ ایران و عراق می گوید که چگونه خانواده او از ترس هواپیماهای جنگی و توپ بارانها به کوه ها پنا می بردند. بوچانی رمان را از طریق پیام رسان واتساپ در مانوس نوشته است و همزمان آن را به دوست خود امید توفیقیان ارسال کرده و توفیقیان رمان را به انگلیسی ترجمه کرده است. 

او دلیل نوشتن رمان از طریق واتساپ را مشکلات امنیتی و پاره کردن آن توسط نگهبانها اعلام کرده است.

بوچانی در گفتگویی به گاردین می گوید: هدف من این بود مردم دنیا و استرالیا بدانند که چگونه نظام استرالیا به مدت ۶ سال بە طور سیستماتیک مردم بی گناه را در جزیره های مانوس و نائور شکنجه می دهد.

و در ادامه می افزاید؛ امیدوارم این جایزه توجه بیشتری را به وضعیت پناه جویان در مانوس معطوف کند و منجر به تغییر سیاست در این رابطه شود و سرانجام منجر به بهبود حال آنها شود.

در واکنش به دریافت این جایزه ادبی، مرکز حقوق بشر استرالیا این جایزه ادبی را به وی تبریک گفت و در ادامه افزود که این یک داستان استرالیایی است و ملت ما نباید به این جایزه افتخار کند و نباید نسبت به آن نیز بی اعتنا بود.

همچنین روزنامه مورنینگ هرالد سیدنی به نقل از بوچانی می گوید: “روزی خواهد رسید کە تاریخ این نسل را و همە ما را در این دوران تلخ و سخت استرالیا بە قضاوت خواهد نشست.”

بوچانی همچنین در سال ۲۰۱۷ با همکاری آرش کمالی سروستانی مستندی به نام “چوکا الان ساعت چندە” را در جزیرە مانوس ساختە است کە به چندین جشنوارە بین المللی راە یافتە بود.

جزیره مانوس برای نگە داشتن پناە جویانی کە توسط نیروی دریایی استرالیا دستگیر می شوند ایجاد شده است که با واکنش سازمانهای حقوق بشری و بین المللی روبرو بوده است.

بوچانی به علت ممنوع الخروج بودن از جزیره مانوس تاکنون نتوانسته است هیچ کدام از جایزه های خود را دریافت نماید. او سال پیش نیز که برنده جایزه صد هزار دلاری ویکتوریا در ملبورن شد به دلیل ممنوع الخروج بودن از مانوس نتوانست آن جایزه را دریافت نماید .

داوران رمان بوچانی را تلاشی حیرت انگیز توصیف کرده اند ، تلاشی که نوشتن برای زنده ماندن و مقاومت ازخود نشان می دهد.

http://www.kurdistanefarda.com
http://www.instagram.com/kurdistanefarda